Vrijdag 1 augustus 2014, Khudjand

Ontbijt in het guesthouse. Wittige zoete kaas, oud brood en twee gebakken eieren die drijven in olie. Thee en nescafé. Wij eten niet veel. De gastvrouw denkt er vast het hare van. Bloody Tourists. Doe je daar moeite voor.. Nurali meldt zich weer monter om 8:45 uur. Vandaag staan de stad en museum op het programma. Eerst de bazaar. Allebei toch een beetje misselijk besluiten wij voornamelijk thee, water en brood te nemen. De bazaar is hier een enorm spektakel. Jan koopt een onderbroek, we kopen tandenborstels, pasta en een deodorant. Lopen we er morgen weer een beetje frisser bij. Dan naar de moskee. Deze is niet toegankelijk voor buitenlanders. Er is binnen ook niet veel te zien. Wel mooie minaretten en ook mooie koepels. De bouwvakkers zijn volop aan het werk met de bouw van een nieuwe grote moskee. Het mausoleum heeft prachtige houten pilaren maar is ook niet toegankelijk. Op het plein voor de moskee veel mensen en duiven. Wel Tadzjiekse toeristen, maar geen westerse. Overal vragen mensen waar we vandaan komen en worden we aangestaard. Het lijkt er op dat wij de toeristische attractie zijn hier. We komen terecht in de centrale markt. Beneden is alles te vinden dat met eten te maken heeft, boven textiel, drogisterijspullen. Beneden veel kruiden, noten, vruchten, groenten, granen, rijst. Veel kleuren geluiden en handel. We komen een Tadzjiekse vrouw tegen die Duits spreekt. Ze is lerares geweest en helemaal blij dat ze Duits kan spreken. "Welkom in mijn land", samen op de foto. In het middenpad wordt af en aan gereden met karren om te bevoorraden en af te voeren. Goed uitkijken, anders wordt je van je sokken gereden. Het is heet buiten. Overal hangt de geur van gegrild vlees. De slager heeft zijn handel trots in de kraam hangen. Ik zie een enorme lever aan een haak hangen. Wij slaan even over. We lopen nog een rondje langs het monument voor de gevallen soldaten in WOII. Typische sovjetkunst. Met gierende banden naar het museum. Daar komt meteen een man op ons af om te informeren of wij een gids nodig hebben. Bedankt, we komen er wel uit denken we. We worden met een ferm handgebaar naar beneden gewezen. Daar beginnen alstublieft. In het kelderverdieping liggen overblijfselen uit de steentijd, de prehistorie. Pijlpunten, speren, bijlen en mesjes. In de centrale hal beneden staat de nationale televisie een ken te draaien over het museum. Wij denken dat we nog in beeld zijn geweest. Vanavond te zien op televisie. Picture this: een zeer hooggehakte presentatrice loopt te heupwiegen voor de camera. Daarachter is een westers stel te zien dat mozaïeken over Alexander de Grote bewondert te zien. Als we de stadsmuren willen bewonderen blijkt daar weinig van over gebleven en te zijn. Er wordt gebouwd aan de opbouw van een nieuwe citadel, maar met weinig gevoel voor hergebruik van oud materiaal. Het oude overblijfsel is marginaal te noemen. Binnenkort is het vervangen en er komt een nieuwe park om de citadel. Jammer. We drinken thee in een Russisch restaurant en ik eet soep, die door moet gaan voor borsjt. Jan voelt zich niet fit. Ik koop cola voor hem en we rijden naar het guesthouse voor wat rust. De extreme warmte, het eten van gisteren en vanmorgen.. We gaan op een water, cola en brood dieet. Na een paar uur slaap gaat het wat beter en lopen we richting stad. We bezoeken de galerij der helden en ook het grote standbeeld voor een bekende poëet. Ik zie twee vrouwelijke helden. Die bestaan dus ook hier. Nog even rondstruinen op de bazaar, kijken bij de moskee. Het avondgebed is net aan de gang. De bouwvakkers die werken aan de nieuwe moskee bidden niet mee. Weinig eettentjes en cafés hier. Weinig avondleven. Rond 19:00 uur stopt het hier wel een beetje. Ook de bazaar sluit dan. We kopen cola en fanta en zitten wat bij de fontein. Dan gaat de zon onder en we lopen terug richting guesthouse. Daar drinken we thee met de eigenaar. Die denkt nogal zwart-wit. Zo leren we dat Poetin is een goede vent is, goede politiek bedrijft. Amerikanen zijn slecht. De ellende met MH17 is volgens hem door de Oekraïne uitgelokt om oorlog te willen forceren tussen de EU en Rusland. De president van Oekraïne is niets en dat geldt ook voor de Tadzjiekse president die hij een schaap noemt dat op schoot zit bij Rusland. Ook interessant: heel Europa is straks zwart omdat wij teveel immigranten toelaten. Omdat we zelf veel te weinig kinderen baren en immigranten veel, wonen er over een paar decennia geen blanken meer in de EU. Dat vindt hij een slechte zaak. Afrika is zwart en dat hoort zo. Europa is wit en dat hoort ook zo. Oekraïners zijn nationalisten en nazi's, Russen zijn slecht want ze drinken, roken en zijn lomp. Behalve Poetin dan. Het is een ramp dat de USSR uiteen is gevallen want toen was het allemaal veel beter. Amerikanen zijn dus slecht. Zelf wil de eigenaar overigens wel graag in USD worden uitbetaald. Dat vinden wij dan weer grappig. Cash is King. Hij vertelt dat normale Tadzjieken geen werk hebben tenzij ze goede relaties hebben of Rus zijn. Later hoorden we dat de eigenaar zelf onze chauffeur geen onderdak in zijn guesthouse wilde verlenen. Omdat hij chauffeur is en ook nog eens Kirgizisch. Zelf doet hij dus ook mee aan de "no good color-politiek". Amir, zijn zoon, is zijn opvolger, zijn "image". Zijn kroonprins rookt niet, drinkt niet en erft over 20 jaar, als hij het loodje legt, het hele imperium. In zijn huis wordt niet gerookt en gedronken. Er waren twee Oostenrijkse meisjes die dat wel deden, notabene waar zijn moeder bij was. Die hadden beslist geen eergevoel. Grote schande. Hij had ze er bijna uitgezet. Wij denken ver aan de gele see buy fly-tas op onze kamer en zwijgen maar even over de whisky die we gedronken hebben in zijn huis. We besluiten dat het bedtijd is. In het donker drinken we nog een glas whisky. Ha!