14 oktober 2004

Vanmorgen vroeg ging de wekker. Wakker worden hoefde niet, want we hebben slecht geslapen. We kleden ons aan, pakken onze rugzakken voor de laatste keer in en maken ons gereed voor de terugreis naar huis. Ons vliegtuig vertrekt om 07.20 uur naar Istanbul. Om tien voor vier belt de receptionist dat de taxi er is om ons naar het vliegveld te brengen. Dit keer zijn we wijzer, we vragen de taxichauffeur wat de rit kost. Hij vraagt een enorm bedrag. Wij weigeren, en dreigen de rit af te blazen en ter plekke te reclameren bij de receptie. Geintimideerd gaat hij uiteindelijk akkoord met een veel lager bedrag. Wij stappen in en laten ons naar het vliegveld vervoeren. Onderweg bespreken we de strategie voor de aankomst daar. Bagage eerst uitladen, flink eind van de taxi afzetten en dan pas betalen. Aldus geregeld.
Goed, nu zijn we dus op het vliegveld. Onze bagage wordt gescand en daarna sluiten we de rugzakken af met een flightcase en sloten. We ritselen wat tape bij een aardige Russin die net haar bagage heeft ingetaped en doen hetzelfde bij onze bagage. Eigenlijk zijn we blij dat we dit land verlaten. Kazakstan is een schitterend land, maar de mensen die wij ontmoet hebben waren over het algemeen (die engels sprekende taxichauffeur daargelaten) niet echt te vertrouwen.
We vullen de nodige declaratieformulieren aan, regelen onze boardingpasses en gaan naar de paspoortcontrole. Na een paar stempels zitten we bij de gate. Nu is het wachten op ons vliegtuig. Dat komt al snel. In de wachtruimte zitten een aantal beambten achter een desk te wachten totdat het tijd is om de passagiers te boarden. Ze hangen over het bureau en elkaar heen, geeuwen veelvuldig en maken een hele onproffessionele indruk. We zien een man die een fles wodka opent en aan de lippen zet. Het is wat. De kater van gisteren nog niet eens achter de rug en nu al aan een nieuwe fles beginnen. Troosteloze toestand.

We hebben prima stoelen in het vliegtuig. Het is een uur of zes vliegen, dus daar zijn we wel blij mee. We komen onze tijd door met twee films en wat slaap. Als we om 10.15 in Istanbul landen (11.15 uur Nederlandse tijd) gaan we eerst even langs de transferbalie om boardingpasses voor ons vliegtuig naar Amsterdam te regelen. Het vliegtuig naar Amsterdam vertrekt hier pas om 13.50 uur, dus we hebben nog wel even tijd. We besluiten wat taxfree te shoppen op de mall van de luchthaven. Die is vergelijkbaar met schiphol, erg compleet! Ons vliegtuig naar Amsterdam heeft vertraging. Zo'n anderhalf uur, en dat betekent nog langer wachten. Eindelijk vertrekken we dan. Nog drie uur, en dan zijn we in Amsterdam! Nederland staakt, lezen we. Gelukkig komen Dik en Marian ons ophalen!