Dagje sightseeing in Bishkek

Als een blok geslapen. Toen de wekker ging had ik me nog wel een uurtje om willen draaien, maar dat zou zonde van de tijd zijn geweest. Maxim pikt ons op om 10.00 uur. We bespreken de situatie rond 't Song Kul meer. Daar blijkt het al een hele week erg koud te zijn. Er ligt behoorlijk wat sneeuw (ca. 10 cm!). Geen weer dus om een hele dag rond te struinen. Alternatieve plannen maken. Na wat wikken en wegen besluiten we morgen naar het Yssyk-Kul meer te rijden en daar de middag door te brengen. Zondag rijden we dan via Kochkor naar Song Kul, waar we even kijken of we daar de nacht kunnen doorbrengen. Als het even kan wil ik dat wel, ik heb die arctic sloffen natuurlijk niet voor niks.. Als het niet haalbaar is rijden we door naar Naryn. Dat ligt lager, er is dus minder sneeuw, en het zal er minder koud zijn. De rest van de reis verloopt dan volgens plan. Tot de Chinese grens althans...
Goed geregeld. We maken kennis met onze gids, die Timur heet. Na hartelijk afscheid van Maxim lopen we het centrum in.



Het aanzicht van oud Russische steden blijft me verbazen. Brede lanen, slecht onderhouden huizen en infrastructuur. Een mix van gelikte bombastische macho architectuur en armoedige oostblokflats. We lopen richting Alatooplein, waar het regeringsgebouw zich aftekent. Het is schitterend weer, we hebben hier zo'n 25 graden en een strakblauwe lucht. Er waait een briesje, dat geeft verkoeling. Achter het regeringsgebouw tekenen zich hoge bergtoppen af.
Lenin staat tegenwoordig niet meer op het grote plein. Ze hebben hem naar de tweede rang verhuisd, hij staat nu richting Rusland achter het historisch museum. We besluiten wat te drinken op een pleintje met een standbeeld van Marx en Engels. Die zitten daar al decennia gezellig op een bankje te keuvelen.

Jan is vandaag nog in aanraking gekomen met de Kyrgizische politie, terwijl hij een foto van een paar wachters wilde nemen die stonden te posten naast een vlag. Niet veel aan de hand, ze waren gewoon nieuwsgierig. Wilden weten waar we vandaan kwamen, waar we logeerden.
Bij het uitpakken van de tas kwamen ze sigaren tegen. "Want one?" zei Jan. Dat wilde die chief wel. Hij stak er een (achterstevoren) in zijn mond, waarna Jan zijn hand uitstak, de sigaar tussen zijn lippen vandaan trok, omdraaide en vriendelijk glimlachte. "Zo moettie". Grote hilariteit.
Na veel handgeschud, weer doorgelopen. Vreemd volk, die politie hier. Zitten de hele dag met z'n tienen bij zo'n hokje en doen niet veel. Als er dan eens een toerist komt zijn ze erg nieuwsgierig. Werk aan de winkel!

Zometeen weer verder. Jullie zijn weer op de hoogte. Tot in Kashgar zal dit denk ik het laatste bericht zijn. In Nederland is het spannend horen we. Hazes overleden?! Het zal wel een heel showbizz spektakel worden. Geen verveling mogelijk dus! Tot later!